| زبان ارتباطی |
مبتنی بر پروتکلهای اختصاصی هر دستگاه به درایور یا پیکربندی خاصی برای یکپارچهسازی نیاز دارد. |
از یک استاندارد باز و مستقل از پلتفرم استفاده میکند. ارتباط یکپارچه بین دستگاهها و نرمافزارهای مختلف از برندهای متفاوت را فراهم میکند. |
| نوع داده و معناشناسی |
تنها دادههای خام را منتقل میکند. اطلاعات مفهومی مانند واحد اندازهگیری، نوع متغیر یا ساختار داده به طور ذاتی وجود ندارد. |
دادهها را به همراه اطلاعات مفهومی و غنی انتقال میدهد. این استاندارد امکان مدلسازی اطلاعات و ایجاد یک نمایش مجازی کامل از دستگاه را فراهم میکند. |
| امنیت |
به طور ذاتی فاقد مکانیزمهای امنیتی پیشرفته است. اغلب بر اساس امنیت از طریق ابهام یا جداسازی فیزیکی شبکه پیادهسازی میشود. |
امنیت به عنوان بخشی جداییناپذیر از معماری آن است. از مکانیزمهای احراز هویت، رمزنگاری و امضای دیجیتال برای محافظت از دادهها و ارتباطات استفاده میکند. |
| مقیاسپذیری |
برای ارتباط در سطح سلول یا خط تولید طراحی شدهاند. گسترش سیستم به سطوح بالاتر مانند سطح کارخانه معمولاً پیچیده و نیازمند تبدیلهای متعدد است. |
برای ارتباط از سطح حسگر تا ابر (Sensor-to-Cloud) طراحی شده است. به راحتی میتواند در سراسر یک کارخانه یا بین چندین سایت مختلف مقیاسپذیری داشته باشد. |
| قابلیت نگهداری و توسعه |
هزینه نگهداری بالا |
هزینه نگهداری پایینتر به دلیل استاندارد باز و یکپارچه. اضافه کردن دستگاههای جدید یا بروزرسانی سیستم بدون نیاز به تغییرات گسترده در لایه نرمافزار امکانپذیر است. |
| مدل ارتباطی |
معمولاً بر اساس مدل درخواست-پاسخ است که میتواند منجر به ترافیک زیاد شبکه و تأخیر شود. |
از مدل انتشار-اشتراک (Publish-Subscribe) پشتیبانی میکند که امکان انتقال کارآمد دادهها با تأخیر کم و به صورت بلادرنگ را فراهم میآورد. |
| پلتفرم و انتقال پذیری |
اغلب وابسته به سختافزار، سیستم عامل یا نرمافزارهای خاص هستند. |
مستقل از پلتفرم است و میتواند روی سیستمهای تعبیهشده، ویندوز، لینوکس و همچنین بر روی معماریهای مختلف شبکه اجرا شود. |
